Διαβούλευση, Τουριστικές Μεταφορές & Άρθρο 52: Ζητάμε Λογική, Βιωσιμότητα και Σεβασμό στον Επισκέπτη

Η συζήτηση γύρω από το Άρθρο 52 δεν αφορά μόνο τις τεχνικές λεπτομέρειες ενός νομοσχεδίου, αλλά την ίδια την επιβίωση του κλάδου των τουριστικών μεταφορών. Το Σωματείο μας, εκπροσωπώντας τους επαγγελματίες που στηρίζουν την ελληνική φιλοξενία, συσπειρώνεται και συμπορεύεται πλήρως με τις θέσεις της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εκμίσθωσης Ε.Ι.Χ. με Οδηγό ( ΠΟΕΕΜΟ ), διεκδικώντας το αυτονόητο: ένα πλαίσιο που να επιτρέπει την εργασία με αξιοπρέπεια.

Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι το νέο αυτό νομοσχέδιο έρχεται στην επιφάνεια μετά από τουλάχιστον έξι χρόνια συνεχών υποσχέσεων. Από το 2018, δεκάδες υπουργοί Μεταφορών και Τουρισμού δεσμεύονταν δημόσια ότι θα διορθώσουν τις στρεβλώσεις του παρελθόντος που ταλανίζουν τον κλάδο μας. Αντί όμως για τη λύση που μας έταζαν, βρισκόμαστε μπροστά σε διατάξεις που στην ουσία δεν αλλάζουν τίποτα ουσιαστικό. Αντιθέτως, περιπλέκουν ακόμη περισσότερο την καθημερινότητά μας, προσθέτοντας νέα γραφειοκρατικά βάρη και αδιέξοδες υποχρεώσεις.

Κεντρικό ζήτημα παραμένει η οικονομική πραγματικότητα στα νησιά μας. Είναι αδιανόητο να διατηρούμε ένα καθεστώς που οδηγεί σε παράλογες χρεώσεις για τον ίδιο επισκέπτη ανάλογα με τον μήνα άφιξής του. Ζητάμε, σε ταύτιση με την Ομοσπονδία, τον εξορθολογισμό του ελάχιστου τιμήματος και την επέκταση της ισχύος του καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, ώστε να συμβαδίζει με την πραγματική επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου.

Την ίδια στιγμή, η προστασία του περιβάλλοντος απαιτεί την άμεση κατάργηση της αναχρονιστικής υποχρέωσης «επιστροφής στην έδρα» και στις νησιωτικές περιοχές. Δεν υπάρχει καμία λογική στο να αναγκάζονται τα οχήματα να εκτελούν κενά δρομολόγια, επιβαρύνοντας το κυκλοφοριακό, τη στιγμή που υπάρχει προκράτηση. Η εξαίρεση που δόθηκε στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη πρέπει να επεκταθεί παντού, ακολουθώντας τις σαφείς οδηγίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη βιωσιμότητα των μεταφορών.

Παράλληλα, διεκδικούμε ευελιξία στις περιηγήσεις. Ο επισκέπτης δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως «δέσμιος» ενός σημείου αποβίβασης. Η καταγραφή του προορισμού οφείλει να είναι προαιρετική, ώστε ο επαγγελματίας να μπορεί να προσαρμόζεται στις επιθυμίες του πελάτη χωρίς τον φόβο εξοντωτικών προστίμων. Στο ίδιο πνεύμα, ζητάμε την αποκατάσταση της νομικής ορθότητας στο θέμα του ποινικού μητρώου και την κατάργηση των τυπικών πιστοποιητικών γλωσσομάθειας που απλώς δυσκολεύουν την εύρεση προσωπικού σε μια ήδη πιεσμένη αγορά.

Τέλος, η μετάβαση στην ηλεκτροκίνηση πρέπει να γίνει με όρους ρεαλισμού. Η επιβολή υποχρεωτικότητας 100% από το 2027, χωρίς υποδομές φόρτισης στα λιμάνια - αεροδρόμια και χωρίς ουσιαστική οικονομική στήριξη, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στον οικονομικό στραγγαλισμό των επιχειρήσεών μας. Προτείνουμε μια σταδιακή μετάβαση με ρεαλιστικές ποσοστώσεις.

Οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε κάτι αυτονόητο: Σκοπός ενός νομοσχεδίου δεν είναι η ευχαρίστηση συγκεκριμένων συνδικαλιστικών οργανώσεων, αλλά η εύρυθμη λειτουργία της αγοράς και η προάσπιση του δημοσίου συμφέροντος. Ο κλάδος μας δεν αντέχει άλλες ανεκπλήρωτες υποσχέσεις και φωτογραφικές διατάξεις που συντηρούν στρεβλώσεις. Απαιτείται ένας ειλικρινής διάλογος τώρα, για μια δίκαιη μετάβαση που θα σέβεται την επιχειρηματικότητα, τον σύγχρονο ταξιδιώτη και το μέλλον του ελληνικού τουρισμού.

Τώρα είναι η στιγμή της ευθύνης για κάθε επαγγελματία του κλάδου. Δεν αρκεί να διαπιστώνουμε τα προβλήματα· οφείλουμε να παρέμβουμε θεσμικά. Παροτρύνουμε όλες τις τουριστικές επιχειρήσεις και τους συναδέλφους να επισκεφθούν άμεσα τη σελίδα της Δημόσιας διαβούλευσης και να καταθέσουν τις παρατηρήσεις και τις προτάσεις τους για το Άρθρο 52. Η μαζική και τεκμηριωμένη συμμετοχή μας είναι ο μόνος τρόπος για να αναγκάσουμε το Υπουργείο να δει την πραγματικότητα και να προχωρήσει στις απαραίτητες διορθώσεις. Μην αφήνετε άλλους να αποφασίζουν για το μέλλον της επιχείρησής σας χωρίς εσάς.